साहित्य(कबिता, कथा, लेख) NEWS

गजल हस्त गौतम मृदुल

Published by Hamrosamaj on January 6, 2010

उत्सव

हस्त गौतम मृदुल

घोर योअँध्यारी रातमा जुन एक्लै रोयो

अतितकोकुनै पलहरुलेभित्री मन छोयो

२

हिजोफुलेका ती फुलहरु आज मुरी सके

चुपचाप बाँचेर नी ओमुेलमा परी सके

अपरिचित लाग्न थाल्योनी आफनै परिवेश

आफनै आगन बिरनोभोकहाँहोला देश

ज्ञ

बुढेश काल

२

हस्त गौतम मृदुल

थाहैनपाइ हिडेछु म समयकोचालमा

बल्ल्ा पोहोस खुल्योनी पुग्दा बुढेसकालमा

यौवन भन्नुफुल सरी नैवैली मुदौरैछ

हेर्दाहेर्दैयोजीन्दगी त डाँडाकोजुन भैछ

२

योमन जस्तैतन चल्न नी छोडेछ नी अब

दृष्टि कम्जोर श्रवण बन्द हुँदोरैछ तव

त्योबिगतलाइ नियालेर टोलाउदै बस्छु

एक्लोपन महसुस गरी कन कुनातिर पस्छु

२

दिनेश्रोत केही नहुदा खेरी टाढिए गए

आफनोभन्नेहरु पनि आज वैरी जस्तैभए

साहैनिरस हुदोरैछ आफनोबुढेशकाल

बर्षादकोबादल सर।ी टुटया नी मायाजाल

२

न त छन आत्मीय जन न छन कोही हित

कसरी म साइनोगाँसुनिर्दयी दुख सित

कहाँ गयोरौनक आज स्वभ्यातालाइ मेटी

उत्सव मनाउनुपरेकोछ मृत्युलाइ भेटी

गजल हस्त गौतम मृदुल

सुखको आशमा दुखको खात भो मलाइ
स्वतन्त्रताको चाहानामा घात भो मलाइ
तिमी नि उही कान चिरेको जोगी रैछौ
तिम्रो मुृटो आर्दश त मात भो मलाइ
गतिहिन निहित स्वार्थको त्यो राजनिति
अँध्यारो तिर डोरयाउने हात भो मलाइ
छटपटाइ रहेछु भोग्दै युद्धका धक्काहरु
सुनौलो दिन पनि आज रात भो मलाइ

बिचलित मन
हस्त गौतम मृदुल

बिचलित् भयो मन उन्को दर्शण नपाउनाले
जन्दगी नै उदासी भो मेरी उनी नआउनाले

दुख सुखमा साथ दिइ अनयासै छोडी गइन्
एक्लै पारी दनियामा म बाट बिरानो भइन्
उनी थिइन सवै थ्याे उनी गइन सवै हरायो
सुमसम्याउदै ति स्मृतिहरु मलाइ रुने गरायो

साँमु पर्छ जुनलाइ सोध्छु तर केही बोल्दैन
म्ान्दिरमा देवतालाइ सोद्धा भेद केही खोल्दैन
अब कस्को साथ मागु म अनी कस्को माया
यो कलेजी नौ चिरा पारी हराइ गयो छाया