साहित्य(कबिता, कथा, लेख) NEWS

“सम्झना दशै तिहारको ” आचार्य प्रभा

Published by Hamrosamaj on October 6, 2010

(शिशु गजल) आचार्य प्रभा

तिम्रो आगमनले मनको प्यास बढ्यो हेर

तिम्रो तस्बिर मनभित्र शूल बनी गढ्यो हेर ।

अन्जान र खाली थियो मनको सँघार मेरो

आशाको सुन्दर महल कस्तोगरी ठड्यो हेर ।

निरशता र अधुरो रहर, मात्र बाँकी थियो

सारा आज खाक भै मेटिएर डढ्यो आज ।

धेरै नाम लेखिए मन भित्रका पानाहरुमा

तर केवल तिम्रै नाम यो अधरले पढ्यो हेर ।

(अमेरिका)

(गजल) आचार्य प्रभा

म छु बिश्वस्त गरेनौ शायद ,मेरो मायालाई तिरष्कार
अनी सोंच्दैछु फेरि यो पनि,गर्ने छैनौ मनबाट बहिष्कार ।

तिम्रो माया जिउने आधार भयो,अनी आश्वासन जीवन
जित भयौ तिमी यसै मेरो,अनी भयौ जितको पुरस्कार ।

ठान्दछु म मन स्वच्छ भए,पाईन्छ मीठो खुशीको बरदान
कुन इेश्वर हो त्यो जस्ले,रच्यो तिम्लाई गर्दछु म नमस्कार।

हो भावना र चाहनाले रोज्यो तिम्लाई,यस्मा मेरो के दोष ?
थाहा छ मलाई यो पनि,तिमीमा छैन मेरो पूर्ण अधिकार ।

अमेरिका

(कबिता )

“सम्झना दशै तिहारको “

आचार्य प्रभा

सम्झीरहेछु झल्झली
सयपत्री,गोदावरी,मखमली
फुलिरहेको आँगनमा,
टुसाएर जमराहरु झुलिरहेको
घरका कोठाहरु र चोटाहरुमा
सिनिक्क पोँतिए होलान
भात्किएका घरका भित्ता र दलानहरु
सेतो चुना र कमेरो माटोले
पर्खिरहेका होलान परदेशिको आगमन
गोरेटो,चौबाटो र दोबाटोले ।
यसपटक त सानीको नाँगो आङ पनि
ढाकिँदो हो खद्दर र खाँडीले भए पनि ,
पाक्लान जाउली भात नै
नीरिहताको झुप्रोमा पनि
चाड,बाड्को आगमनले ।
बैमष्यता र मन मुटावको
खाटा पनि मेटिएलान
आशिष र खुशीयालिको संयोजनले ,
थाप्लान दाइ,भाइले दिर्घकालिन आशिष
दिदी,बहिनिको सप्तरङी टिकाहरुबाट
गाँस्लान नमेटिने साइनोका हारहरु
सयपत्री र मक्खलिका मालाहरुबाट ,
खोल्लान बा-आमाले आशिषका पोकाहरु
मनका चोखा द्वारहरुबाट ।
मचिन्दो हो लिङे पिङ हावाको झोँकासंगै
सबैको मनको खुशी बोकेर
सजिंदो हो घरका भित्ताहरु
सयपत्रीका नागबेली झै मालाहरुले
हो……….. म भने यही
सम्झना र कल्पनाको तरंगमा
पौडिरहेछु यसघडी,
अनी…….. आसुँ बनेर छचल्की रहेछु
आफ्नै आँखाको डिलमुनी ।

कबिता ) “म परदेशिनुको आशय ”
आचार्य प्रभा

करुण चित्कार मनमा लिएर
आँशुका थोपाहरुलाई
मुटुको घडामा समेट्दै
बन्धकी हाँसो उकास्न
म परदेशिएको मान्छे ।
बिवसता मेरो नजिक थियो
त्यो क्षण ,
अनी पीडा आफन्त थियो
त्यो पल,
शायद समस्याले जकडिएको
त्यो समयमा आफ्नाहरु पनि
तर्किएर बैरी बने होलान,
मन भौंतारिएर आश्वासनको खोजिमा थियो
शान्त्वनाको पुल बाँधिदिने हातहरु
सुन्यतामा हराए शायद ,
हो यस्तै बाध्यताहरुको कसिमा
आफुलाई बाँधेर म परदेशिएकी छु।
बैरी र अवसरबादिहरुलाई आकर्षणको
फूल चढाउन
म टाढा आइेपुगेकी छु ,
मेरो टाडिनुको अर्थ हो
म आकर्षक बनुँ
जस्लाई फेरि बैरी मनहरुले
श्रद्धा र आफ्नोपनको आँखाले नियालोस
घ्रीणा र हिनभावनालाइे पखालेर
एउटा जिवित मान्छे बनोस।